வேத வசனங்களினால் ஆசீர்வாதம்!

“என்னிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கோ, ஆயிரம் தலைமுறை மட்டும் இரக்கஞ்செய்கிறவராயிருக்கிறேன்” (யாத். 20:6).

வேத வசனங்களை, வாசிப்பதும் பாக்கியம், வாசிக்கிறதைக் கேட்கிறதும் பாக்கியம், எழுதியிருக்கிறவைகளை, கைக்கொள்ளுகிறதும் பாக்கியம் (வெளி. 1:3). வேதாகமம், நமக்கு பாக்கியமான வாழ்க்கையை வாக்களிக்கிறது.

அந்த பாக்கியமான வாழ்க்கையின் இரகசியத்தை கர்த்தர் தாமே யோசுவாவுக்கு சொல்லிக் கொடுத்தார். “இதில் எழுதியிருக்கிறவைகளின்படியெல்லாம் நீ செய்யக் கவனமாயிருக்கும்படி, இரவும், பகலும் அதைத் தியானித்துக் கொண்டிருப்பாயாக; அப்பொழுது நீ உன் வழியை வாய்க்கப்பண்ணுவாய், அப்பொழுது புத்திமானாயும் நடந்துகொள்ளுவாய்” (யோசுவா. 1:8).

டி.எல்.மூடி பக்தன் ஒரு முறை சொன்னார், “நீங்கள் வாலிப வயதில், வேதத்தைத் தூக்கி சுமந்தால், வயதான நாட்களிலே வேதம் உங்களை தூக்கிச் சுமக்கும். வேதம் உங்களை பாவத்துக்குத் தூரப்படுத்தும். நீங்கள் வேதத்தின்படி நடவாவிட்டால், பாவம், உங்களை வேதத்துக்குத் தூரப்படுத்தும்” என்றார்.

உலகத்தை அசைத்த, தேவனுடைய மனுஷனாகிய பில்லிகிரஹாம் தன் வாழ்க்கையின் அனுபவங்களை எல்லாம் திரும்பி பார்த்துவிட்டு, “இந்த உலகத்தில் ஒரு பாக்கியமான வாழ்வு வாழும்படி கர்த்தர் எனக்கு உதவி செய்தார். அதன் காரணம், இந்த வேத புத்தகமே” என்றார். அவர் வேதாகமத்தைத் திரும்பத் திரும்ப ஆராய்ந்து படித்தவர். நாலாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பிரசங்கங்களை வேத வசனத்திலிருந்து, ஆயத்தம் செய்தவர். இன்று தன் முதிர் வயதில் நின்று, வாலிபருக்கு தன் பாக்கியமான வாழ்வின் இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

வேதத்தை ஆராந்துப் பாருங்கள். உங்களை பாக்கியசாலிகளாய் மாத்திரமல்ல, நற்குணசாலிகளாகவும் மாற்றும். வேதம் ஒரு பட்டணத்திலுள்ள விசுவாசிகளைக் குறித்து அப்படித்தான் சாட்சி கொடுக்கிறது. பெரோயா பட்டணத்தார், மனோவாஞ்சையாய் வசனத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, காரியங்கள் இப்படி இருக்கிறதா என்று, தினந்தோறும் வேத வாக்கியங்களை ஆராந்து பார்த்ததினால், தெசலோனிக்கேயில் உள்ளவர்களைப் பார்க்கிலும், நற்குணசாலிகளாயிருந்தார்கள் (அப். 17:11). தேவபிள்ளைகளே, நீங்களும் நற்குணசாலி என்று சாட்சி பெற வேண்டாமா? வேதத்தை தினந்தோறும் ஆராந்து பாருங்கள்.

வேதத்தை வாசிப்பதினால், நமக்குக் கிடைக்கும் இன்னொரு மிகப்பெரிய ஆசீர்வாதம், கனி கொடுக்கும் வாழ்க்கையாகும். தன் வாழ்நாளில் எல்லாம் கர்த்தருக்குக் கனி கொடுத்த வாழ்க்கை வாழ்ந்த, தாவீது ராஜா சொல்லுகிறார்; “கர்த்தருடைய வேதத்தில் பிரியமாயிருந்து, இரவும் பகலும் அவருடைய வேதத்தில் தியானமாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான். அவன் நீர்க்கால்களின் ஓரமா நடப்பட்டு, தன் காலத்தில் தன் கனியைத் தந்து, இலையுதிராதிருக்கிற மரத்தைப் போலிருப்பான்; அவன் செய்வதெல்லாம் வாய்க்கும்” (சங். 1:2,3).

அடுத்ததாக, வேத வசனங்களின் பாக்கியம் என்ன? ஆம், அது பேதைகளை உணர்வுள்ளவர்களாக்கும். சங்கீதக்காரன் சொல்லுகிறார்: “உம்முடைய வசனத்தின் பிரசித்தம் வெளிச்சம் தந்து, பேதைகளை உணர்வுள்ளவர்களாக்கும்” (சங். 119:130).

நினைவிற்கு:- “என் வசனத்தைக் கேட்டு, என்னை அனுப்பினவரை விசுவாசிக்கிறவனுக்கு நித்திய ஜீவன் உண்டு; அவன் ஆக்கினைத் தீர்ப்புக்குட்படாமல், மரணத்தைவிட்டு நீங்கி, ஜீவனுக்குட்பட்டிருக்கிறான்” (யோவான். 5:24).