தாயை போல!

“ஒருவனை அவன் தாய் தேற்றுவதுபோல், நான் உங்களைத் தேற்றுவேன்” (ஏசாயா 66:13).

தாயினும் மேலாய் நம்மை நேசிக்கிற, நம் அருமை ஆண்டவர், தாய் தேற்றுவதைப் போல நம்மைத் தேற்றுகிறார். அன்றன்றுள்ள அப்பம் குடும்பத்தில், ஒரு சகோதரி சவுதி அரேபியாவில் பணியாற்றுகிறார்கள். சமீபத்தில் அவர்களுக்கு அங்கேயே, முதல் பிரசவமானது. அவருடைய கணவனாரும், தாய் தகப்பனும் இந்தியாவில்; எல்லா உறவினர்களும் இந்தியாவில்தான். பிரசவ நேரம் வந்தபோது, அவர்களுக்கு உதவியாகவோ, ஒத்தாசையாகவோ ஒருவரும் இல்லை.

அவர்கள் எனக்கு எழுதிய கடிதத்தில் குறிப்பிட்டார்கள், “ஐயா, தாயின் அன்புக்காக நான் மிகவும் ஏங்கினேன். ஒரு அனாதையைப் போல பிரசவ ஆஸ்பத்திரிக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டேன். ஆனாலும் அருமை ஆண்டவர்தாமே, என்னை ஒருதாய் தேற்றுவதுப்போல தேற்றினார். என்னைப் பெலப்படுத்தி, தைரியப்படுத்தி, நல்ல சுகப்பிரசவத்தைக் கட்டளையிட்டார். நானும் குழந்தையும், நல்ல சுகத்தோடு இருக்கிறோம்” என்று எழுதினார்கள்.

“எனக்கு அன்பு செலுத்த, என் தாய் என் அருகில் இல்லையே, என்று ஏங்குகிறீர்களோ? தனிமை உணர்ச்சியினால் தவிக்கிறீர்களோ? ஆதரவற்ற அனாதையைப்போல இருக்கிறேன் என்று கலங்குகிறீர்களோ? இன்று கர்த்தர் உங்கள் அருகில் வந்து, அன்போடு தன்னுடைய கைகளை உங்கள்மேல் வைத்து, “மகனே, மகளே, நான் உன்னோடுகூட இருக்கிறேன். ஒரு தாய் தேற்றுவதைப்போல் நான் உன்னைத் தேற்றுவேன்” என்று சோல்லுகிறார். உலகப்பிரகாரமான தாய், எல்லா வேளைகளிலும், பிள்ளைகளுக்கு ஆதரவா இருக்க முடியாது. நேரமும், தூரமும், காலமும், தாயின் அன்பை மட்டுப்படுத்துகின்றன.

ஆகாரைப் பாருங்கள். அவள் அன்புள்ள தாய்தான்; வனாந்தர வழி பிரயாணத்திலே, அவள் கொண்டு சென்ற துருத்தி தண்ணீர் தீர்ந்துவிட்டது. அவளுடைய பிள்ளை தாகத்தால், கதறி கதறி அழுதது. ஆகாரால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. வனாந்தரத்தில் அவள் தண்ணீருக்கு எங்கே போவாள்? தாகத்தோடு தவிக்கிற பிள்ளையின் அழுகுரலுக்கு, என்ன பதிலளிப்பாள்?

அவள் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, “தாயினும் மேலான அன்புள்ள ஆண்டவரே, நீர் ஏதாவது ஒரு வழியைத் திறந்து, எப்படியாவது என் குழந்தையைக் காப்பாற்றும்” என்று கதறி அழுதிருப்பாள். “ஆகார் சத்தமிட்டு அழுதாள்” என்று வேதம் சொல்லுகிறது. தாயினும் மேலான கர்த்தர், அவளுடைய அழுகுரலைக் கேட்டார். வனாந்தரத்திலே, தண்ணீர் ஊற்று தோன்றும்படிச் செய்தார்.

“ஸ்திரீயானவள் தன் கர்ப்பத்தின் பிள்ளைக்கு இரங்காமல், தன் பாலகனை மறப்பாளோ? அவர்கள் மறந்தாலும், நான் உன்னை மறப்பதில்லை. இதோ, என் உள்ளங்கைகளில் உன்னை வரைந்திருக்கிறேன்; உன் மதில்கள் எப்போதும் என் முன் இருக்கிறது” (ஏசாயா. 49:15,16).

தேவபிள்ளைகளே, தகப்பனும் தாயும் கைவிட்டாலும், கர்த்தர் உங்களை ஒருபோதும் கைவிடுவதேயில்லை. உங்களுடைய துன்ப வேளையிலானாலும் சரி; தனிமை வேளையானாலும் சரி; புயலும், கடுங்காற்றும் உங்கள்மேல் மோதுகிற வேளையானாலும் சரி, கர்த்தர் உங்களோடு இருக்கிறார்! ஒரு தா தன் பிள்ளையைத் தேற்றுகிறது போலவே, அவர் உங்களைத் தேற்றுகிறார்.

நினைவிற்கு:- “தாயின் வயிற்றில் தோன்றினது முதல் உங்களை ஏந்தி, தாயின் கர்ப்பத்தில் உற்பத்தியானதுமுதல், உங்களைத் தாங்கினேன். இனிமேலும் நான் ஏந்துவேன், நான் சுமப்பேன், தப்புவிப்பேன்” (ஏசாயா 46:3,4).