வேத வசனங்களினால் ஆசீர்வதங்கள்!

“என்னிடத்தில் அன்புகூர்ந்து, என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களுக்கோ ஆயிரம் தலைமுறை மட்டும் இரக்கஞ்செய்கிறவராயிருக்கிறேன்’ (யாத். 20:6).

வேத வசனங்களை வாசிப்பதும் பாக்கியம்; வாசிக்கிறதைக் கேட்கிறதும் பாக்கியம்; எழுதியிருக்கிறவைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறதும் பாக்கியம் (வெளி. 1:3). வேதாகமம், பாக்கியமான வாழ்க்கையை உங்களுக்கு வாக்களிக்கிறது. அந்த இரகசியத்தைக் கர்த்தர் தாமே யோசுவாவுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தார். “இதில் எழுதியிருக்கிறவைகளின்படியெல்லாம் நீ செய்யக் கவனமாயிருக்கும்படி, இரவும் பகலும் அதைத் தியானித்துக் கொண்டிருப்பாயாக, அப்பொழுது நீ உன் வழியை வாய்க்கப்பண்ணுவாய், அப்பொழுது புத்திமானாயும் நடந்து கொள்ளுவாய்” (யோசு. 1:8) என்றார்.

டி. எல். மூடி பக்தன் ஒரு முறை, “நீங்கள் வாலிப வயதில், வேதத்தைத் தூக்கிச் சுமந்தால், வயதான நாட்களிலே வேதம் உங்களைத் தூக்கிச் சுமக்கும். வேதம் உங்களைப் பாவத்துக்குத் தூரப்படுத்தும். நீங்கள் வேதத்தின்படி நடவாவிட்டால், பாவம் உங்களை வேதத்துக்குத் தூரப்படுத்தும்” என்றார். உலகத்தை அசைத்த, தேவனுடைய மனுஷனாகிய, பில்லிகிரஹாம், தம் வாழ்க்கையின் அனுபவங்களை எல்லாம் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு, “இந்த உலகத்தில் ஒரு பாக்கியமான வாழ்வு வாழும்படி, கர்த்தர் எனக்கு உதவி செய்தார். அதன் காரணம் இந்த வேத புத்தகமே” என்றார். அவர் வேதாகமத்தைத் திரும்பத் திரும்ப ஆராய்ந்து படித்தவர். நாலாயிரத் திற்கும் மேற்பட்ட பிரசங்கங்களை, வேத வசனத்திலிருந்து ஆயத்தம் செய்தவர். இன்று, தம் முதிர் வயதில் வாலிபருக்குத் தம் பாக்கியமான வாழ்வின் இரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

வேதத்தை ஆராய்ந்துப் பாருங்கள். அது உங்களை பாக்கியசாலிகளாய் மாத்திரமல்ல, நற்குணசாலிகளாகவும் மாற்றும். “பெரோயா பட்டணத்தார் மனோ வாஞ்சையாய் வசனத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, காரியங்கள் இப்படியிருக்கிறதா என்று தினந்தோறும் வேத வாக்கியங்களை ஆராய்ந்து பார்த்ததினால், தெசலோனிக்கேயில் உள்ளவர்களைப் பார்க்கிலும், நற்குணசாலிகளாயிருந்தார்கள்” (அப். 17:11). தேவபிள்ளைகளே, நீங்களும் “நற்குணசாலிகள்” என்ற நற்சாட்சி பெற வேண்டாமா? வேதத்தைத் தினந்தோறும் ஆராய்ந்து பாருங்கள்.

வேதத்தை வாசிப்பதினால், உங்களுக்குக் கிடைக்கும் இன்னொரு மிகப்பெரிய ஆசீர்வாதம், கனிகொடுக்கும் வாழ்க்கையாகும். தாவீது ராஜா சொல்லுகிறார், “கர்த்தருடைய வேதத்தில் பிரியமாயிருந்து, இரவும் பகலும் அவருடைய வேதத்தில் தியானமாயிருக்கிற மனுஷன் பாக்கியவான். அவன் நீர்க்கால்களின் ஓரமாய் நடப்பட்டு, தன் காலத்தில் தன் கனியைத் தந்து, இலையுதிராதிருக்கிற மரத்தைப் போலிருப்பான்; அவன் செய்வதெல்லாம் வாய்க்கும்” (சங். 1:2,3).
அடுத்ததாக, வேத வசனங்களின் பாக்கியம் என்ன? ஆம், அது பேதைகளை உணர்வுள்ளவர்களாக்கும். “உம்முடைய வசனத்தின் பிரசித்தம் வெளிச்சம் தந்து, பேதைகளை உணர்வுள்ளவர்களாக்கும்” (சங். 119:130). “கர்த்தருடைய வேதம் குறைவற்றதும், ஆத்துமாவை உயிர்ப்பிக்கிறதுமாயிருக்கிறது, கர்த்தருடைய சாட்சி சத்தியமும், பேதையை ஞானியாக்குகிறதுமாயிருக்கிறது” (சங். 19:7). வேதவசனத் தின்படி நடக்கிறவர்கள், பேதையராயிருந்தாலும், திசை கெட்டுப்போவதில்லை (ஏசா. 35:8).

நினைவிற்கு:- “என் வசனத்தைக் கேட்டு, என்னை அனுப்பினவரை விசுவாசிக்கிற வனுக்கு நித்திய ஜீவன் உண்டு; அவன் ஆக்கினைத் தீர்ப்புக்குட்படாமல், மரணத்தை விட்டு நீங்கி, ஜீவனுக்குட்பட்டிருக்கிறான்” (யோவா. 5:24).